جمال یار که پیوسته بی قرار خود است

چه در قفا و چه در جلوه در قرار خود است

همیشه واله نقش و نگار خویشتن است

مدام شیفته زلف تابدار خود است

هم اوست آینه هم شاهد است و هم مشهود

بزیر زلف و خط وخال پرده دار خود است

هم اوست عاشق و معشوق وطالب و مطلوب

براه خویش نشسته در انتظار خود است

برای خود بود و عندلیب گلشن خود

هوای کس نکند سبزه و بهار خود است

بکام کس نشود هرگز آنکه خود کامست

بحال غیر نپردازد آنکه یار خود است

خدا مشتي خاك را بر گرفت.مي خواست ليلي را بسازد

از خود در او دميد.و ليلي پيش از آنكه با خبر شود عاشق شد.

سالياني ست كه ليلي عشق مي ورزد.ليلي بايد عاشق باشد.

زيرا خدا در او دميده است و هر كه خدا در او بدمد عاشق مي شود.

ليلي نام تمام دختران زمين است نام ديگر انسان.

خدا گفت: به دنيايتان مي آورم تا عاشق شويد.

آزمونتان تنها همين است: عشق و هر كه عاشق تر آمد نزديكتر است

پس نزديكتر آييد نزديكتر.

عشق كمند من است.كمندي كه شما را پيش من مي آورد.كمندم را بگيريد.

و ليلي كمند خدا را گرفت.

خدا گفت:عشق فرصت گفتگو است.گفتگو با من.

با من گفتگو كنيد.

و ليلي تمام كلمه هايش را به خدا داد.ليلي هم صحبت خدا شد.

خدا گفت:عشق همان نام من است كه مشتي خاك را بدل به نور مي كند.

و ليلي مشتي نور شد در دستان خداوند... 

دعيني اؤسس دولة عشق

و من تو را تا نهايت دوست دارم...

اي معني انتظار يک لحظه بايست
ديوانه شدم به خاطرت کافي نيست؟
برگرد و نگاهم کن و يک جمله بگو
تکليف دلي که عاشقش کردي چيست؟

یافتم در نفسهای شب برای عبور از دل بی کسی شدی تکیه گاهم شدی مرحمم تو را خواستم

شک نکردم به عشق اگر چه پر از آیه ها ی غمم غریبی مکن با من شب زده

مرا با خودت تا به رویا ببر

شديم از اين كه امروز رنگي دگر است نه رنگ ديروز ، تا شب نشده رنگ دگر شد ، گفتند از اين نكته هزار نكته بياموز ، فرياد زديم كه چرخه گردون ، ليلاتو نداده اي به مجنون! ، فرياد برآمد آنكه خاموش ، كن داد اگر نگيرد افسون ، خاموش شديمو در خموشي رفتيم سراغ مي فروش ، فرياد زديم دواي ما كو ، گويند دواست  باده نوشي ، هوشيار نشد مگر كه مدهوش ، اين بار گران بگيرم از دوش ، آرام كنار گوش ما گفت اين بار گران تو مفت مفروش ، از خود به كجا شوي تو پنهان ، از خود به كجا شوي گريزان ، بيداري دل چنين مخوابان سخت آمده است مبخش آسان....

هوشيار شديم از اين كه هستيم رفتيمو در مي كده بستيم با خود به سخن چنين نشستيم ما باده نخورده ايم و مستيم !!؟؟؟، مسجد سر راه از آن گذشتيم بر روي درش چنين نوشتيم: در مي كده هم خدايي بيني با مرد خدا اگر نشيني ......

تماشايـي تريـن تصويـر دنيـا مـي شوي گاهــــــــي

دلم مي پاشد از هم بس که زيبا مي شــــــوي گاهي

حضـور گـاه گـاهت بازي خورشــيد با ابـــــر است

که پنهان مي شوي گاهي و پيدا مي شـــــوي گاهي

به ما تا مي رسي کج مي کنــي يک باره راهـت را

ز ناچاريست گر هم صحبت ما مي شوي گاهــــــي

دلـــت پاک اسـت امـا با تمـام سادگـــــي هــــــــايت

به قصـد عـاشـق آزاري معمـا مـي شوي گاهـــــــي

تـو را از سرخـي سـيب غزلـهايــم گريـــــزي نيست

تو هم مانند حــــوا زود اغــــــوا مي شوي گاهـــــي

ميميرم برات نميدونستي ميميرم بي تو بدون چشات رفتي از برم تو كه مي دونستي كه دلم بسته به ساز صدات آرزومه كه نميدونستي كه من ميميرم برات.... ميميرم برات

عاشقم هنوز نمي خواستي كه بموني بسازي و بسوزي به ساز دلم گفتي من ميرم نمي خواستي بري تا فرداها آره خوشكلم برو راهي نيست تا فرداها

سفرت بخير اگه ميري از اينجا تكو تنها تا يه شهر دور برو كه رفتن بدون ما ميرسه به يه دنيا نور برو كه رفتن بدون ما ميرسه به يه دنيا نور به يه دنيا نور....

سفرت بخير برو كه گر شكستي زمن ميتوني دوباره بساز حاضري شكسته نااميد وخسته تو باز غرور حاضري شكسته نااميد وخسته تو باز غرور تو بازم غرور....

نمي خوام بياي نمي خوام ميون تاريكي من تو حروم بشي  نمي خوام ازت .... نمي خوام مثل يه شمع بسوزي برام تا تموم بشي برو تا بزرگي مي خوام كه فقط آرزوم بشي آرزوم بشي  

چون به يادم مي آورد که سنگ نيستم چوب نيستم خشت و خاک نيستم که انسانم

من كه ميدانم شبي         عمرم به پايان مي رسد

نوبت خاموشي من          سهل و آسان مي رسد

من كه ميدانم كه تا          سرگرم بزم و مستي ام

 پس چرا عاشق نباشم         پس چرا عاشق نباشم

من كه ميدانم به دنيا          اعتباري نيست نيست

        بين مرگ وآدمي               قول و قراري نيست نيست

من كه ميدانم اجل            ناخوانده و بيدادگر

         سرزده مي آيد و            راه فراري نيست نيست

پس چرا     پس چرا عاشق نباشم

باز هم احساس غربت مي كنم             

                                               كي به اين غم خانه عادت مي كنم

                 به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد عجب از محبت من كه در او اثر ندارد غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد

مقدس ترين کلمه خداوند...

                زيبا ترين کلمه عشق...

                             پر احساس ترين کلمه محبت...

                                             پر معني ترين کلمه نگاه...

                                                            عالي ترين کلمه دوستي...

                                                                            تلخ ترين کلمه جدايي ...

                                                                                          دردناک ترين کلمه خيانت...

                                                                                                      بدترين کلمه تمسخر..

عاشقانه ترين کلمه ... تو

مرا صدبار از خود براني دوستت دارم

به زندان خيانت هم كشاني دوستت دارم

چه سود از مهر ورزيدن                  

                        چه حاصل از وفا كردن

مرا لايق بداني يا نداني   دوستت دارم

روزي دروغ به حقيقت گفت :

مــــيل داري باهم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم ، حقيقــت ساده لــوح پذيرفت و گول خورد .

آن دو با هم به کنار ساحل رفتند ، وقتي به ساحل رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد .

دروغ حيلــــه گـــر لباسهاي او راپوشيد و رفت .

از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت است ، اما دروغ

در لبــــــاس حقيقت با ظاهري آراسته نمايان مي شود

ما از گل روی تو خجالت نکشیدیم

خال لب تو دانه ما بود و صد افسوس

جمله سنگينيه ولي واقعيت داره : انسانهاي بي هدف مجبورند تمام عمر براي انسانهاي هدفمند کار کنند

چه تازه داري؟  

ناخن، ز سنگ خارا ؟ بخوان خدا را، دلم گرفته، دلم گرفته، دلم گرفته ! درين سياهي

تو دل منی من هم فرشته ای که دورت میگردم

آسیبی بهت نیاد